Bruno Fernandes stond nog maar zeven weken geleden in Manchester om zijn trofee als PFA Player of the Year voor 2025-26 in ontvangst te nemen. Dit seizoen is zijn rendement echter veel minder indrukwekkend. In zes Premier League-wedstrijden scoorde de aanvoerder van Manchester United drie keer en gaf hij één assist, en al die doelpunten en die assist kwamen tegen Ipswich, de enige overwinning van zijn ploeg tot nu toe. Manchester United heeft slechts zes punten gepakt, de slechtste competitiestart in veertig jaar.
Dat contrast is groot. Fernandes won eerder al de Premier League- en Football Writers’-prijzen als blijk van waardering voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg. Hij scoorde negen keer en gaf er eenentwintig assists bij, een record dat hij deelde met Thierry Henry en Kevin De Bruyne en dat hij zo brak.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was Fernandes goed voor twaalf van de eenentwintig doelpunten van United, als schutter of als voorlaatste pass. In de reeks van zeven wedstrijden die de ploeg terugbracht naar het Europese topniveau, na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf doelpunten. Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995-96, toen hij in zes opeenvolgende wedstrijden scoorde, waarvan vijf keer met één doelpunt van zijn ploeg.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan het publiek tijdens de uitreiking. “Ik ben heel trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets specialer dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want de cijfers van dit seizoen zijn een stuk minder indrukwekkend. Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United elke minuut gespeeld. Toch zijn de cijfers beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele assist gaf. Destijds speelde hij echter op de diepere middenveldpositie die Ruben Amorim verkoos.
Schoten en kansen
Dit seizoen neemt Fernandes gemiddeld 3,3 schoten per wedstrijd, het op één na hoogste aantal van zijn carrière bij United. Zijn beste was 3,5 in 2020-21. Het aantal schoten op doel is echter het op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford, met gemiddeld 0,8. Ook zijn kansencreatie is met gemiddeld 2,5 per wedstrijd het op één na laagste van zijn periode bij de club, en het ligt duidelijk lager dan de 4,0 van vorig seizoen.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de lange, hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de Ipswich-verdediging. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
Die cijfers, gecombineerd met zijn algemene betrokkenheid, verklaren misschien voor een deel waarom United zo weinig punten pakte. Maar het blijft de vraag of Fernandes een oorzaak is van de malaise of een symptoom ervan.
Fitheid en de kwestie van de coach
Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij werd recent niet opgesteld voor de Nations League-ontmoeting met Noorwegen. Nationale ploegcoach Jorge Jesus zei dat de voormalige speler van Sporting “met pijn speelt”. Daarna was Fernandes echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de break. Eerder speelde hij ook de volledige negentig minuten bij de 4-0 overwinning op de Azerbeidzjaanse kampioen Sabah FK in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet het niet als een probleem, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. “Spelers spelen met problemen.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er grotendeels overheen, was vanochtend heel scherp op de training en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Veranderde rolverdeling
Toen Fernandes’ bijdrage op zijn productiefst was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als spits, terwijl de Braziliaanse veteraan Casemiro het anker op het middenveld was. Van de negen competitiegoals die Sesko dit jaar heeft gemaakt, heeft Fernandes er vier voorbereid. Ook was Fernandes betrokken bij vier van de laatste vijf doelpunten van Casemiro als speler van Manchester United, vanaf 1 februari.
Behalve doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Sesko en Casemiro wordt gemist. Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen de lage looptellingen van United niet alleen toeschrijven aan het vertrek van de 34-jarige naar Inter Miami deze zomer. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van een hoog niveau. Fernandes kon riskeren, omdat hij erop kon vertrouwen dat United bij balverlies in de omschakeling niet overspeeld zou worden.
Wat Sesko betreft: zijn nieuwe scheenblessure verlengt alleen maar een gebrek aan betrokkenheid, dat hard gevoeld wordt. Er is nog geen einddatum in zicht.
De clubleiding negeerde de roep om extra aanvallende versterking in de zomer en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick. Maar een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo een enkelblessure opliep vlak voor de openingswedstrijd tegen Hull.
Matheus Cunha kreeg daarop de taak, maar hij zakte herhaaldelijk diep, precies in de ruimte die Fernandes innam, en het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen. Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar zijn besluitvorming lijkt wel te lijden onder de situatie.
Tegen Tottenham dit weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei maandag, vooruitblikkend op de Champions League-ontmoeting met Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plaats in zijn elftal heeft. Hij voegde daar echter zoveel voorbehouden aan toe dat duidelijk is dat het uit de ploeg laten van zijn aanvoerder niet in zijn plannen zit.
Toch moet United beter gaan spelen, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet worden.
“Bruno is een topspeler”, zei Carrick. “Soms loopt het niet mee. Soms heb je zo’n periode.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar is geen twijfel over.”